Meld u nu aan voor de nieuwsbrief Naam:   E-mail:   Bedrijf:

Dharminder Biharie stapte op 1 februari naar de andere kant van de lijn: hij verliet Xerox Nederland om zijn ideeën over de new business of printing zelf in de praktijk te gaan brengen, eerst bij GCC in Gorinchem, inmiddels bij drukkerij Jubels in Amsterdam.

 

 

[3 oktober 2007]

Nou is het afgelopen

Daar sta je dan met alle je goede grafische bedoelingen. Het was een beetje rommelig. Van GCC naar Jubels en daarna nog eens eigen bedrijf beginnen. Verwarring en paniek was kompleet.

Ik ben ooit gestart met de intentie om mijn wel en wee te delen over mijn ervaring over verkoop van print(applicaties). Dus in plaats van de Holy Grail of Printing te verkondigen vanuit mijn rol bij een leverancier, ben ik zelf maar aan de andere kant van de lijn gaan staan. Dus: ik had ballen. Want als je zelf ooit zegt dat printen veel mogelijkheden biedt, moet je zelf ook waar maken. Tegelijkertijd realiseer ik dat mijn ballen nu op een hakblok liggen en wel en publique....
Maar wat heb ik ervaren in deze branche? Is printen het beloofde oplossing waarmee Mozes (of de voorzitter van het KVGO??) het hele grafische volk voor een zee van prijserosie en Aziatische concurrentie zal leiden?
Ja en Nee.

Ja
Printen is nog steeds een i-phone voor de grafimedia-industrie. Doordat je databases kunt koppelen aan output zijn de mogelijkheden bijna onbegrensd. Creativiteit in je vakgebied is een must binnen een onderneming om te kunnen slagen. Daarnaast moeten bedrijven wel zelf initiatief nemen. Daar bedoel ik niet mee: kijken naar hardware, maar zichzelf de vraag stellen waar ze over vijf jaar willen zijn. Productie of creatie? Of er iets tussenin? Afscheid durven nemen van klanten? Nieuwe klanten werven?
Naar mijn gevoel vliegen de vonken er nog steeds niet af in de grafimediabranche. Welk grafisch bedrijf heeft een Podcast? Wie maakt een film voor op Youtube? Ik bedoel maar te zeggen, dat de wereld om ons heen heel snel verandert. Wij dertigers zitten op Hyves en de jongeren essemessen en emesennen wat af. Zullen huidige jongeren het papier als medium vergeten? Nee, wat als je computerdoos open doet en in de verpakking van je smartphone kijkt, zit er vaak een cd met een papieren handleiding erbij. Er is dus hoop. Het veranderende communicatielandschap biedt veel mogelijkheden, maar je moet wel kunnen en durven te ondernemen.

Nee
Je ziet nog steeds van die eikels die gaan prijsstunten en dumpen. Ik heb er geen goed woord voor over. Bovendien zijn het vaak de gangbare producten die aan prijserosie onderhevig zijn. Zo ontving ik een marketingblad een lullige A5-flyer met stuntprijzen voor brochures in kleine oplages. Dat een gerenommeerd blad een dergelijk insert met droge ogen accepteert. Staffels erin en maar hopen dat het handel oplevert. Heb je echt geen beter product om je mee te onderscheiden? Mijn handen begonnen te jeuken en ik kreeg er kromme tenen van. Vast een of ander onbetamelijke grafische hufter die met een lullig kantoormachientje handel probeert binnen te halen. Ik bedank je namens vele collega’s voor je actie en aanzet tot prijserosie... Zo, dat lucht op.
Printen is ook niet de uitweg uit de grafische malaise omdat er gemiddeld per 130.000 inwoners wel een hoogvolume printer staat. En dan heb ik het nog eens niet over de offsetpersen. Bovendien vechten veel van die bedrijven ook nog eens om dezelfde groep klanten.

Tijd om de balans op te maken
1.    KVGO, wanneer ga ik jullie weer in de media zien om het op te nemen voor onze branche (dus niet blijven vissen in je eigen vijver). Jullie kunnen minimaal een persbericht van giftig Chinese drukwerk versturen naar de Telegraaf? Of kunnen vermelden, dat de werkomstandigheden erbarmelijk zijn en dat de grote ondernemers verantwoord drukwerk moeten inkopen? Kan mij eigelijk geen reet schelen wat jullie doen, maar doe in ieder geval wat. Ik wil jullie zien bij het NOS journaal en SBS Shownieuws.
2.    Standaardisatie van Certified Database.
3.    Variabel fullcolour printen is echt wel moeilijker dan drukken.
4.    Doorstarten van een failliete onderneming is heel begrijpelijk voor alle gezinnen die de dupe zijn, maar slecht voor de aanwezige overcapaciteit.
5.    Wanneer gaan we een keer praten over de overcapaciteit in de offset en de rol van de persenleveranciers. Daar hoor ik nooit wat over. Aan de andere kant koop je als ondernemer willens en weten een pers. Eigen schuld is ook een dikke bult.
6.    Vroeger kwamen mensen met een schoenendoos naar je toe en dan maakte je een mooi product. Vroeger wisten de klanten dat de grafische bedrijven verstand hadden van communiceren. Waarom hebben veel bedrijven zich deze rol laten afpakken en zich in een concurrentiestrijd gewikkeld, waarbij prijserosie al jaren de boventoon voert?
7.    Waarom zijn prijsdumpers nog steeds niet failliet?
8.    Zorg dat je in het proces van creatie naar productie meer kunt opschuiven naar links (ik weet het, voor sommige is het moeilijk om ze zeggen, dat je gelooft in links). Zodra je links zit, kan je meer invloed hebben op het proces erna. Denk er maar eens over. Voortaan ben je Grafisch Links (communicatie/creatief gericht) of Grafisch Rechts (productie).
9.    Wees niet bang om trots en enthousiast te zijn over je vak. Geloof me: enthousiasme werkt aanstekelijk. Ik doe mijn werk bij Jubels met veel passie en overgave en dat helpt. De pessimist is altijd bezorgd omdat hij/zij weet dat de optimist gelijk zal krijgen...
10.    Doe me een lol: werken in de grafimedia is hip, trendy, dynamisch, sexy en een vak waarvoor je je niet hoeft te schamen. Wees trots op je onderneming (zo niet: zoek een andere baan of laat je omscholen) en maak er wat van.

Als er toch vragen zijn, dan zoek je me maar op via Google.

Dharminder Biharie

[5 september 2007]

Ferme uitspraken in de Media 

Afgelopen week stonden dingen in de pers waarvan in dacht: best pittig. Een potje Sambal Oelek is er niks bij. De meest opvallende kreten zal ik even de revue laten passeren.

Printmaffia
Printen groeit procentueel wereldwijd harder dan offset. Dus je ontkomt er niet altijd aan. Daarnaast schiet de printmaffia je heus niet neer, als je je contract niet kunt naleven. Ze laten je hooguit failliet verklaren als je het heel bont maakt. Printmaffia zijn in mijn ogen die oelewappers van bedrijven die met de prijs gaan stunten om volume binnen te halen. Waar ken ik dat nog meer van? Als hint: stel, je koopt een keuken en het blijkt dat de prijs van 30,000 euries naar 12,000 euries kan zakken, dan voel je echt genaaid. Dus denk aan je geloofwaardigheid als accountmanager en als bedrijf. Niet stunten, maar meerwaarde verkopen. Hint 2: wie klein is, heeft meer ruimte om te bewegen. Wie groot is, heeft meer ruimte nodig. Klein maar fijn.

Dure vertegenwoordigers
Je gaat mij niet vertellen dat je quasi ontspannen met een kopje Senseo-koffie naar je fax zit te turen, totdat een order binnenkomt. Als je dat doet, leef je nog echt in de middeleeuwen. Feit 1: een nieuwe klant binnenhalen is kostbaarder dan een bestaande klant uit te bouwen. Feit 2: als je naar je fax blijft turen, gaan statistisch gezien klanten bij je weg. Elk bedrijf heeft een draaideur. Alleen als je er geld voor over hebt, dan zou ik een verkoper er naast zetten, om klanten te managen.

Er is geen enkele alternatieve techniek die de potentie heeft offset te vervangen
Willen we überhaupt wel staal gaan vervangen? Persen worden sneller en beter. Omsteltijden schieten omlaag. Het lijkt wel formule 1. Steeds snellere ronden worden er gemaakt. Pitstopteams moeten de echt snel zijn, want 1 fout en weg is je winst. Daarbij verschillen de tijden van verschillende teams niet veel meer. Is je wel eens opgevallen dat vroeger formule 1-auto’s met 14 seconden verschil over de finish kwamen. Wat gebeurt er nu? De verschillen tussen de meeste teams zijn nihil. Dus snelheid is leuk, maar hoe ga je je onderscheiden. Niet door een snellere of betere pers. Daarnaast is, hoe lullig het ook klinkt, het merendeel van het drukwerk een gewoon product. Net als een pak suiker, koffie, een mobiele telefoon en een appel. Wat doe je als persenbouwer om een bedrijf te helpen? Betere workflow? Zodat de order sneller van A naar Drukpers gaat? Eerst investeren in software om marge te maken. Logische marketing. Ik heb nog nooit iemand gehoord over de rol van persenbouwers over de overcapaciteit die er is in de markt? Wie durft?

‘maar zitten gevangen in een kwade cirkel van overinvesteringen om de productiviteit te verhogen’
Je bent gevangen in een prijzencircus, waaronder veel bedrijven te lijden hebben. We hebben al te veel aan capaciteit en dat maakt het er niet makkelijker op. Bedrijven bezuinigen in mindere tijden altijd als eerste op allerlei facilitaire diensten. Schoonmaak, energie, onderhoud gebouwen, maar ook op inkoop van druk- en printwerk. Dus je bent echt de klos als je weinig vet hebt.
Vroeger (toen was ik nog een jonkie) zou de bedreiging voor de Nederlandse grafische bedrijven uit landen als Frankrijk, Engeland en Duitsland komen. Bij vier stokbroden een gratis setje visitekaartjes, fish en chips gewikkeld in een Telegraaf en gratis een grote strandschep als je in Zandvoort een biertje besteld. Maar de werkelijkheid was anders. De bedreiging kwam uit het Oostblok en Azië. En de lonen zijn daar echt lager dan hier in Nederland. Dat kunnen wij niet overbruggen.
Zorg dat je kunt opschuiven in de procesketen. Dus van creatie naar productie zorg je er voor dat je meer richting creatie gaat. Waarom? Dan heb je meer invloed op het volgende proces.

Succes!

Dharminder

 

[28 augustus 2007]

Werkt Dharminder nog bij Jubels? En Co2-neutraal drukwerk.

Wees gerust. Ik ben nog steeds werkzaam bij Jubels en dat zal komende tijd ook zo blijven. Ik sta nog niet in de Quote top 100, dus voorlopig moet ik applicaties verkopen om mijn boterham te blijven verdienen. Ik heb namelijk 1 grootaandeelhouder (mijn vrouw) en drie stakeholders (de kinderen). En geloof me, die hebben allemaal korte- en langetermijnbelangen en verwachten rendement.

Dus Time2Check is een onderneming die grotendeels door mijn vrouw word gerund. Nu genoeg over Time2Check. Straks krijg ik op mijn donder van Rob (eindredacteur Graficus.; red) dat ik weer te veel reclame maak voor Time2Check. Het is dus niet de bedoeling om reclame te maken voor Time2Check.
Over tot de orde van de dag.

Kwaliteit
Ik ken de huisfotograaf van AH en Unilever. Hij maakt prachtige foto’s van etenswaren. Reclame is bedoeld om te verleiden en dat weet Han – de fotograaf – heel goed. Hij heeft een foodstyliste in dienst. Zij heeft allerlei potjes met stoffen, kleurtjes en allerlei andere Harry Potter-spullen om voedsel zo mooi mogelijk op te maken. Daarna komt Han in actie met zijn 35 megapixel camera om deze voor altijd vast te leggen op de gevoelige sensor. Dat levert hele mooi plaatjes op.
Nou hebben wij een printer staan die net vier kleuren een heel hoog kleurbereik kan halen. Wij hoeven gelukkig niet met extra kleuren aan de slag, om extra verzadiging te krijgen. Ik ben de uitdaging aangegaan, om foto’s van Han af te drukken met een zo hoog mogelijk kleurbereik.

Het resultaat
Han is tevreden, zeer tevreden. Hij staat in zijn vak bekend als een soort goeroe. Met zijn zegen was ik echt blij. Nou hebben we plannen besproken om zijn foto’s af te drukken op onze digitale pers. Deze digitale afdrukken zijn bedoeld als referentie voor zijn klanten. Ik denk dat we allebei gelukkig gaan worden. Wat wil een mens nog meer in deze barre tijden?

Waarom digitaaldruk?
Wat was het probleem? De klanten vinden prints van een foto- of inkjetprinter te mooi. Het is geen common sense of reality. Allemaal heel spannend die vier t/m twaalf kleuren, met hele dure inkjetcasettes. Maar de vier- of vijfkleurendrukker kan het niet matchen. En daar heeft de klant juist moeite mee. Want elke keer treden weer allerlei problemen op over kleuren. Lang leve het vierkleurendruk- en printwerk.
Kortom ik ga komende weken voor CO2-neutraal drukwerk. Dat is vierkleurendrukwerk. Ik hoop binnenkort wat meer termen over CO2 te lezen in brochures van bedrijven. Immers, de klimaatmaffia is flink op dreef en je kunt er een graantje van mee pikken. Verleiden met mooie producten is ook óns vak! Kortom: meer kleuren is meer energie, meer uitstoot, meer afval, meer inkt en verzin de rest maar bij. Denk erom: u drukt CO2-neutraal met vier kleuren integraal. Je mag best verleiden met termen.

Dharminder

[14 augustus 2007]

Ideeën die tot leven komen

Twee jaar geleden heb ik eens voor de gein wat geroepen over een bepaalde branche. Ik kan me reacties van mijn ex-collega’s herinneren. Ze begonnen allemaal te lachen en vonden het maar een gek idee. Ik heb er niks mee gedaan en het alleen maar bewaard voor de toekomst. Waarom niemand anders er mee aan de haal ging, snapte ik eigenlijk ook niet.

Drie weken geleden
‘Met Biharie van Jubels. Zeg, komt het gelegen dat ik u bel...’ Een korte pitch waarom ik bel. Ik vertel dat er nog een gat in de markt is dat nog niet goed is ingevuld. Of ze nog interesse hebben. Dat hadden ze. Mijn collega’s moesten ook lachen en het was ook een beetje raar.
Tot mijn verbazing waren ze geïnteresseerd. Mijn idee bleek inderdaad een gat in de markt te zijn. Ze waren net als mij enthousiast en we hebben er werk van gemaakt. We hebben huiswerk te doen en dat schept gelukkig een band.
Het is echt een leuk idee, met een goede afzetmarkt en weinig concurrentie (tot heden dan). Ik kan aan jullie niet vertellen wat mijn idee is. Je weet het: in grafisch Nederland zijn nog steeds van die onnozele/doorstartende/prijsdumpende bedrijven. Ik heb daar nog steeds moeite mee en ze kunnen helemaal het heen en weer krijgen of schoon en weer. Het is je maar hoe je het bekijkt.

Digitaal druk
Afgelopen week een orderbevestiging gekregen om een complete openingscampagne op te zetten voor een groothandel. Het gekke is dat de opdracht veel programmeerwerk en ontwerp- en studio-uren beslaat. Het aandeel (digitaal) druk is nihil. En het leuke is dat er nog twee van zulke middelgrote projecten in de pijpleiding zit. . Want wat doe je als de balans meer richting ict gaat en minder papier bevuilen? Tijd om eens te praten. Tijd voor strategische vragen. Lekker lullen onder het genot van een bakje Rosta-koffie.

Trouwens, mijn uitnodiging om een dagje met mij op stap te gaan staat nog steeds? Ik spreek gewoon Nederlands en schrijf af en toe met spelfouten. Dat kan de pret toch niet drukken of printen? Niet zo bescheiden, grafisch Nederland.

Dharminder

 

 

 

[8 augustus 2007]

Wij zijn Bang

Wij zijn zo bang in de grafimedia-industrie dat we onze marges openbaar maken. Stel je bent inkoper en je ontvangt keurig alle grafimediabladen keurig op tijd op je deurmat. Je leest vervolgens het ene na het andere verdoemenisverhaal. Dat lees je niet één keer, maar een lange periode achter elkaar. Failliet, marges onder druk, fusie, ellendige doorstarts, overcapaciteit en meer.

Dat is munitie voor de gemiddelde inkoper. Dan zijn er nog van die sukkels die onder de kostprijs gaan werken. Geloof mij: ze weten echt wel het verschil tussen goed en kwaad, zwart en wit. Alle ingrediënten bij elkaar levert op: de ideale neerwaartse prijsspiraal. We hadden toch vroeger van die mooie tabellen met richtlijnen?
En laten we ons niet voor de gek houden, dat het niet mag en kan. Er zijn genoeg branches die wel richtlijnen voor prijzen hebben. De hele branche kent richtlijnen voor: PDF-X, Certified PDF, iso coated, uncoated, opaciteit, B-formaten, fogra-strips, zigzagvouw en nog veeeeeel meeeer.

Normen voor prijzen zijn er niet. KVGO, dit is een wake up call. Anders richt ik de Lord of the Prints op. Een groep die wel met richtlijnen komen. Dus.....

Voortaan gaan we gewoon zeggen dat we razend druk hebben en (digitale) planborden vol zitten tot kerst 2009. Dat er uitbreiding is van personeel. Er zijn nieuwe Poolse drukkers aangenomen die alcoholvrij kunnen drukken. Opdracht inplannen? Gewoon moeilijk over doen en zeggen dat je dan je ruzie met de planner hebt. Je collega accountmanagers kunnen je bloed zogenaamd drinken omdat jij altijd vooraan staat met je opdrachten via planner nummer 4.

Beste lezer we hebben het druk en we gaan gewoon een eigen club starten. Ik geloof heilig in de Lord of the Prints. Laten we niet te lang wachten.

Volgende week lees je hoe een heel gek idee tot leven is gekomen. Wat ooit begon als een grap is nu serieus.

Dharminder Biharie

Ik kreeg zowat een hartverzakking toen ik las dat er echt een bloemenbon bestond en dat het verbeterd was wat betreft beveiliging.
What T.. F... is this? Bestaat het echt. Ik moest het drie keer overlezen. Nieuw ontwerp, meer beveiliging en technieken die je niet snel kunt vervalsen. Nog een keer lezen. Het is echt waar... Het zal toch niet door marketingbureau Pokon op de markt gezet zijn. Of door Pleurop bloemen, die te veel klachten kreeg over afleveringen van de bloemen door heel Nederland.

Druktechnisch zit het zeker goed in elkaar, daar is geen speld tussen te krijgen. Maar de keerzijden van zo’n product hebben rare bijwerkingen.
Zie je het al voor je. Een bekende ligt in het ziekenhuis en jij komt met een bloemenbon om iemand beterschap te wensen. Zolang er nog geen quarantaine of een genetisch gemanipuleerde bladluis met dodelijke gevolgen in een bosje tulpen zit, ga je toch niet met een bloemenbon aan komen kakken? Of wel? Waar is dat menselijke aspect en oprechte interesse gebleven? Je koopt voor iemand bloemen omdat je dat echt wilt. En wat vindt je op de website van de grootste bloemist:

Bloemen en hun boodschap
Er zijn zoveel redenen om iemand te verrassen met een bloemetje. Het leuke is dat veel bloemen ook een eigen speciale betekenis hebben. Dit geeft uw boeket net even iets extra's en persoonlijks. Welke bloem past bij uw boodschap?

Je gaat echt pas af, als je op een verjaardag met een gekleurde envelop aankomt en dan nog quasi oprecht iemand feliciteert met een bloemenbon. Je bent gewaarschuwd.

Straks kan je via internet je eigen design maken van je Lonnie’s Rijsttafel-verpakking en dat kan je 24 uur van te voren aanmelden bij Appie online. Naast je fotoalbums, pakje Omo en een blikje Chappie gaat het helemaal goed komen. Allemaal heel persoonlijk voor drukke mensen, die zich met normale verpakkingen niet meer kunnen onderscheiden. Daarom een eigen verpakking.

Geen wonder dat de wereld van allerlei persoonlijke bonnen groeit. Het is net zoiets als op vakantie gaan en vragen of er “entertainment voor de kinderen is”. Niks zelf kunnen bedenken. Verschraling van jezelf, maar goed voor de branche.

Dharminder Biharie

 

Maar af en toe, na een Snickers, krijg ik toch een partij energie. Dan gaan mijn amfetaminen- en overmoedigheidsgehalte factor 60 omhoog. Uiteindelijk krijg je een kick en komt er een stemmetje in je hoofd die tegen je zegt: NO NUTS NO GLORY!!

 

'Jeroen, ik moet even naar buiten' zeg ik. Ik pak mijn spulletjes en met piepende banden rijd ik weg op weg naar je ultieme uitdaging: als verkoper gewoon deur aan deur verkopen. Binnenlopen en kijken wat er gebeurt. Ik denk niet dat ik met deze methode Rijkman Groenink van ABN te spreken krijg, maar nee heb je en ja kun je krijgen.

 

Tot mijn grote verbazing ben ik van de vijftien keer zomaar binnenvallen, vier keer vriendelijk weggestuurd. Huh....het kan dus wel. Vervolgens is er wel een contactmoment, je krijgt een visitekaartje mee en ze vergeten mijn naam en kleur zeker niet (naam vaak wel hoor). En ze willen na de vakantie verder praten. Kijk, dat maakt me blij.

 

Ik moet eerlijk bekennen dat ik het erg leuk vind om met een plaat voor mijn kop naar binnen te stappen en gewoon mijn best te doen om toch een goed verhaal te verkopen.

 

Ik ben blij dat ik nu geen mail hoef te sturen, maar gewoon naar binnen stap en mijn verhaal doe. Eindelijk gewone mensen die eerlijk zeggen dat ze geen interesse hebben en me niet afwimpelen met: stuur maar een mail. Dat blijf ik nog steeds haten!

 

Gewoon binnenvallen is leuk. Wie gaat er een dagje mee? Al is het maar voor de gezelligheid. Dus bij deze verloot ik een dagje samen op stap. De Grote Graficus Sales Bingo. Stuur je antwoordkaart naar de redactie en we gaan samen een dagje op stap!

 

 

 

 

Ik heb de afgelopen periode meerdere bedrijven uit dezelfde branche benaderd en kwam vaak bij afdeling marketing terecht. Ik probeerde allereerst uit te vinden wat alle Liselotjes, Fleurtjes en Roosjes met hun data deden en of ze gebruik maken van persoonlijke communicatie. Dus niet alleen NAW-gegevens, maar ook met leeftijd, sekse, interesses, enz. Ja, dat deden ze. Ik maar vissen hoe ze dat deden.

 

Uiteindelijk kwam het eruit: ze deden aan e-mail marketing. Op de letter R graag een zwaar Goois accent plaatsen, zodat je een hockey-R uitspreekt.

E-mail?! Dat is slecht voor onze branche. We zijn traditioneel goed in het bevuilen van papier en niet van beeldschermen.

 

Na wat doorvragen zijn het dan toch weer de traditionele vooroordelen die de kop opsteken.:

 

Uiteindelijk heb ik maar de stoute schoenen aangetrokken en besloten om eens tegengas te geven:

“Goedemiddag, met Dharminder Biharie van... Ik bel u om het volgende...”

“Nee, daar hoeven wij niks over te weten, want wij maken gebruik van e-mail campagnes”

 

Daarna volgen mijn belangrijkste 50 seconden.

 

“E-mail...?? Dat is wel uniek, nietwaar!? U bent vast de enigste die daar gebruik van maakt en ik denk dat het wel heel onderscheidend is van de rest. Ik ontvang maar 1 mail per dag met een aanbieding. Tsja, dat valt wel op en die spamfilters van tegenwoordig: die werken toch niet zo goed”

 

Weet je: laat ze maar lekker e-mailen. E-mail elk klant maar helemaal suf. Ik zou gewoon een 300 GB harde schijf met mail en spam naar klanten sturen in een bubbeltjes envelop. Kunnen ze meteen aan hun computer koppelen. Uiteindelijk gaat een mailbox ook op slot en komt er geen rotzooi meer in of je maakt een rotzooi mailbox aan. Weg communicatie per mail.

 

Voor een beetje e-mail campagne ben je ook heel wat euro’s kwijt en dan nog mailen per adres: daar betaal je ook voor. Ja, het is goedkoper, maar door de massaliteit van de meeste campagnes is het niet rendabeler dan een gedrukte of geprinte campagne. Uitgezonderd de SP met een virale mailcampagne.

 

Grafisch Nederland: blijf vooral ludieke en mooie mailings maken met drukken en printen. Gebruik de e-mail voor echt nuttige zaken, zoals het bevestigen van afspraken of dat de klant zelf kan bevestigen dat hij na een mailactie contact wil.

Geloof het of niet: als je een leuk poststuk krijgt, dan is dat geweldig en leuk om te ontvangen. Dat heb je in handen. We hebben papier van de Egyptenaren bewaard in musea en vergapen ons daar nog regelmatig aan.

 

Heb je wel eens geprobeerd om je e-mail te lezen als:

Kortom: voor papier is geen stroom nodig. Papier werkt over de hele wereld, 24 uur per dag. Bij -30 tot +45 graden Celsius en in alle formaten.

 

Printen en drukken is hip, mooi, trendy, betaalbaar en aaibaar, fun en sexy. E-mail is leuk. Ik ga voor print en druk. Ik hoop dat jullie dat ook doen. Maar vergeet en onderschat nieuwe technieken niet en doe mij een lol: sluit je ogen er niet voor.

 

 

 

 

[3 juli 2007]

Enthousiaste start

Ja, soms gaat het allemaal zo snel dat je zelf denkt: chips. Ik had nog moeten communiceren Rob van Graficus. Alleen door alle privézaken die meer aandacht nodig hadden, is mijn focus op het zakelijke een beetje verwaterd. 

Ik zal maar meteen met de deur in huis vallen: vanaf 18 juni ben ik niet meer werkzaam voor GCC. Ik heb voor Jubels te Amsterdam gekozen. Ik hoor jullie hersenen kraken. Hoe kan dat? Hij ging toch weloverwogen naar GCC? Dat klopt allemaal. Alleen heb ik toch mijn keuze laten vallen op meer creatie en marketing. Past beter bij mij en heb er een beter gevoel bij. Zo gaat dat soms. Het is allemaal op een normale manier gegaan. Dus geen indianenverhalen, Indiase verhalen of zoiets over mijn vertrek.

Tweehonderd procent
Nu ik in het Amsterdamse zit, is het weer tweehonderd procent er tegen aan. Plannen maken, mensen gek maken over marketing, printen, drukken, creatie en nog veel meer. Best leuk en er gaat weer een wereld open met allerlei mogelijkheden.
Zo ben ik maar eens aan het bellen gegaan met alle hogescholen en universiteiten. Afdeling marketing kennen ze vaak niet. Dat heet Communicatie en PR. Best leuk als je bedenkt dat elke student subsidie is en per definitie bestaansrecht. Waarom geen marketingafdeling? Het kan niet altijd feest zijn in onderwijsland.
Tot heden zijn er al wat succesjes geboekt, want de meeste scholen hebben er toch wel oren naar als je met een goed verhaal komt. Ook hier merk ik weer dat veel mensen weer vragen om een e-mail te sturen met informatie. Ik vind dat niet prettig. Ik ben dyslectisch en lees mijn stukken tien keer en er zitten nog steeds taalvouten in.
Maar het leuke is dat je altijd heel goed tegengas kunt geven als ze na een week niet weten dat je wat gemaild hebt. Niet omdat mijn mail heel slecht is, maar omdat hun mailbox ook bevuild is met zaken die er niet toe doen. Lekker makkelijk een mail, maar je ontvangt er zo veel van. Zucht.

Niet gelezen
Ik vind het vervelend als mijn mail niet gelezen word. Maar ik geef jullie op een briefje dat hun hetzelfde overkomt. Daarmee heb je als verkopende partij een punt dat je weer goed benutten. Maak er gebruik van.
Ik heb met mijn ideeën lopen pitchen bij de scholen en ik mag niet klagen na mijn belactie. Er zijn afspraken gemaakt. Wat je nu zaait, kan je straks oogsten.

Wat ik heb verteld, hou ik nog geheim. Als het lukt, dan horen jullie het wel via de POD awards 2013. Mail mij als er vragen zijn...

Dharminder Biharie
 

[25 juni 2007]

Printen is moeilijker dan drukken

Toen ik nog bij Xerox de demo’s deed voor de kleurenmachines kwamen de meeste klanten met allerlei bestanden om de printers te testen. Uiteraard speelt het behalen van bepaalde kleuren een belangrijke rol. Dat kan ik me wel voorstellen, want het zou lullig zijn als het KLM-blauw er een beetje paars uitkwam. Overigens blijven een aantal kleuren gewoon @#$!!@$, ongeacht welke printer je neemt. En dan die volvlakken... creatieve armoe. Geintje.

De meeste voorkomende kleuren waren reflex blue en Orange 021. Altijd leuk... Daarbij hadden de meeste grafici de PMS-kleuren omgezet naar CMYK. Logisch, want het drukken gaat ook uit van een CMYK-proces. Maar niet handig bij printen. Tip: zet je kleuren in het proces pas zo laat mogelijk om. Want het meegeven van ‘kleuren-DNA’ in een vroeg stadium zorgt dat je kleurenbeheer wat inflexibel wordt.
Maar aangezien de printers toch zeer goed voorzien zijn van kleurmanagement valt het allemaal goed te beheren. Immers de meeste rips hebben een eigen pantone bibliotheek en deze kun je prima managen.

Verrekte database
Maar met kleuren gaan we bijna nooit te bietenbrug op. Het is altijd die verrekte database. Er hoeft maar een komma verkeerd te gaan en je kunt al je printwerk zo de papierbak in kieperen. Bij honderd adressen kun je het snel visueel controleren op je scherm en op de prints. Maar als het complexer wordt, dan gaat het toch snel richting strakke afspraken maken met je klant.
Zo hadden we laatst een opdracht voor een autofabrikant met meer dan dertig variabelen per document. Er zijn meer dan faculteit 30 mogelijkheden (30 x 29 x 28 x 27, enz.). Met zo veel variabelen kun je niet meer vertrouwen op het oog, dat is onmogelijk. Dan is ingangcontrole weer een must.
In plaats van certified PDF krijg je Certified DataBase. Hint, hint voor de branche......
Zo hebben we inderdaad een database gehad die later fout bleek te zijn. Je kunt nagaan dat heel veel uren verloren zijn gegaan.

Nieuw vakjargon
Als digitale drukker hebben wij onze opdracht zo geprogrammeerd dat er tijdens het printproces om de 100 drukvellen 1 testvel uit de boventray kwam. Zo konden we steeds toch optisch controleren of alles goed gaat. Maar ja, een komma verkeerd en je ziet het probleem nog steeds niet. En vergis je niet. Het hoeft niet alleen een tekstuele wissel te zijn. Het kan ook een berekening zijn in de database. Dan ben je helemaal overgeleverd aan het programmeerwerk.
Spanjolen, smetten, inschiet, overzetten zijn bij ons vervangen door andere problemen. Digitale problemen heten tegenwoordig SQL, Excel, Acces, Oracle, dynamic overflow, Dynamic Layers. En dat is nog maar een fractie van het totale nieuwe vakjargon.

Moeilijker dan drukken
Complexe campagnes produceren, is echt wel moeilijker dan drukwerk, want een deel speelt zich af op harde schijven met software. Dat heb je niet letterlijk in handen. Naast kwaliteit, kleur en uitstraling moet de juiste informatie matchen met de ontvanger. En dat voor tienduizenden ontvangers. De kleuren moesten ook nog per ontvanger goed zijn. Het vreselijk knullig als je eigen auto met een verkeerde kleur op de mailer staat. De kleuren moesten ook nog met een faculteit 12! juist zijn afgedrukt. Spannend dus.
De digitale drukker staat voor hele nieuwe uitdagingen. Van creatie tot productie komen er nieuwe facetten bij. Daarnaast komt er een heel nieuwe generatie digitale operators. Zorg er wel voor dat zij actief worden betrokken in het proces. Een operator die alleen papier kan vullen, is niet handig als je betrokkenheid wilt.

Nieuwe technologieën vraagt om nieuw beleid en nieuwe bedrijfsprocessen. Printen is soms echt veel moeilijker dan je denkt. Een printer in huis halen is 1. Het aanpassen van processen is twee. Genoeg om intern over te praten.
Wie praat er mee?

Dharminder Biharie
 

 

 

Begrijp me goed: het is een goed initiatief om met elkaar tot standaarden te komen. De grafische industrie heeft daar baat bij. De pixels, bytes, hotfolders, JDF, PMS-kleuren en allerlei bestandsoorten vliegen om je oren en dan is het geen overbodige luxe. Maar we weten dat je met ISO-normen ook zwemvesten van beton kunt maken...

 

Ergens kon ik het niet rijmen. Als ze nou met zijn allen prijsafspraken hadden gemaakt, openbare aanbestedingen hadden verdeeld, kartel hadden gevormd en een schaduwboekhouding hadden bijgehouden, dan had ik gezegd: ‘bravo!’ Het zal zeker een toegevoegde waarde hebben. Maar ik vraag me af of alle opdrachtgevers die uitbesteden naar het oosten zich ooit druk hebben gemaakt om ISO 12647. Zal het helpen om onze bedrijfstak gezonder te maken?

Als de prijsafspraken zijn gemaakt, gaan we met z’n allen de Print Yum (een hele foute grafische nachtclub in Amsterdam met fel magenta lampen en lange glimmende soort 2x105 cm inktrollen die verticaal staan...). Mocht het eerste grafische kartel en bijbehorende schaduwboekhouding tegen de daglichtlamp lopen, dan krijg je maar een fractie als bekeuring over het totaal. Ik zou zeggen: print voor de massa en vul je kassa!!!

 

Volgens mij hadden we beter over onze marktontwikkeling kunnen praten en hoe we de grafische industrie weer gezonder kunnen krijgen. Hoe de marges gezonder kunnen worden. Dat we ons niet laten uitknijpen door allerlei organisaties en inkoopbureaus. En dan die internetveilingen. Daar heb ik ook een oplossing voor. Aangezien we veel ICT-concurrentie hebben uit het voormalige Oostblok moet het geen probleem zijn om een paar hackers in te huren voor een paar knaken. Ze rijden hier al rond in busjes met PL op hun kenteken…..

We laten ze gewoon de veilingsite hacken en op het moment suprème schiet het bedrag natuurlijk niet omlaag, maar omhoog en dan sluit de veiling volautomatisch. Einde veiling en dan kunnen de grafische bedrijven zich helemaal blauw lachen. En de veilingmeester maar zweten en de opdrachtgever krijgt het zo heet als een fuserrol. Lijkt me een mooi gezicht.

 

Afgelopen week zag ik een paar van die busjes met van die slaperige aan het raam geplakte bouwvakkers voorbijrijden en toen dacht ik: die kunnen afspraken met elkaar maken.

Wij hebben het goed geregeld: soms elkaar de winst en het verlies niet gunnen. We kunnen nog wat leren van die stenenleggers. Tijd voor actie.

 

Diegene die weer tegen nieuwerwetse normprijzen willen werken, kunnen zich aanmelden. Misschien een standje huren op een vakbeurs? Halen we eindelijk met zijn allen het nieuws. Blijven we niet allen in onze eigen gedrukte media een praatstuk, maar ook op tv en radio. Praten we niet meer over techniek, maar over waar het echt om gaat: handel en geld verdienen. Wie durft?

 

[6 februari 2007]

Mijn eerste dag bij GCC

 

[1 februari 2007]

Wat neem je allemaal mee en wat laat je zien?