Drupa 2008 laat weliswaar nog ruim een jaar op zich wachten, maar de stemming zit er op de Graficus-redactie al goed in: op de drupa-website www.drupa.com is sinds kort de nieuwe drupa-song al beschikbaar. ‘One world, one drupa, the number one media fair’ swingt als nooit tevoren en rijmt bovendien: ‘It’s a networking event, a good mood stimulant’! Het drupa-lied kent een niet zo heel lange en wat onregelmatige geschiedenis (met eerdere versies in 2004, 2000 en 1986), die inmiddels toch maar mooi een notering in de internetencyclopedie Wikipedia heeft veroverd. Daar wordt verwezen naar de legendarische oersong uit 1986, ook wel de ‘drupa-hoempa’ genoemd, die in november 2005 door de lezers van internetmagazine The Register tot ‘Worst Corporate Anthem – Ever’  werd uitgeroepen.

 

Een kleine 250 man van de oproerpolitie waren eind vorig jaar nodig om Quebecor-topman Yvan Lesniak te ontzetten. De directeur van de diepdrukkerij in Hellemes, Frankrijk, had het in zijn kop gehaald om de jaarlijkse kerstbonus van achthonderd euro te schrappen. Het personeel was not amused, om het zachtjes uit te drukken. Ze sloten daarop de directeur dertien uur lang op in zijn kantoor. Bovendien staken ze honderden pallets, papierrollen en banden in lichterlaaie. Om hun woede nog meer te uiten, voorzagen ze de drukkerij van graffiti.

 

De grafische hogeschool EFPG (École Française de Papeterie et des industries Graphiques) start met veertien partners een Europees onderzoeksproject naar het potentieel van bietenpulp als grondstof voor de productie van papier. De suikerindustrie, die traditioneel de belangrijkste afnemer is van de bietenteelt in Europa, houdt jaarlijks zes miljoen ton bietenpulp over als productieafval. Die pulp wordt nu voornamelijk verwerkt tot diervoeding. Het project Beet Pulp heeft echter tot doel om diezelfde bietenpulp te verwerken tot een nieuw product met grote toegevoegde waarde: de plantaardige microvezels zouden bepaalde opaciteitsverhogende minerale additieven kunnen vervangen bij de productie van papier en karton. Nog los van de ecologische voordelen zou dit ook de bietentelers verzekeren van een hogere opbrengst.

 

Zelfkritiek kan uitgever C.J Aarts niet ontzegd worden. Hij stelde namelijk het boek Pas op. Dit is geen nieuw boek. Dit is een oud boek samen, waarin hij een scala aan uitgeverstrucs opsomt. Om slecht verkopende boeken toch over de toonbank te laten gaan, kregen de uitgaven regelmatig een nieuwe, aantrekkelijker band, of een andere titel. Het onverkoopbare Articles de Paris van Simon Carmiggelt werd herdoopt in Hollanders in Parijs. En de door de tweede wereldoorlog beladen naam De Stormers wijzigde in Burgemeesters Tweeling. Verder werkten uitgevers met buikbandjes, reclameteksten op het omslag of compleet verzonnen drukvermeldingen. Uitgeverij De Buitenkant verkoopt het oude boek voor twaalf euro, telefoon: (020) 625 82 36.

 

De Amerikaanse branchevereniging Printing Industries of America/Graphic Arts Technical Foundation (PIA/GATF) probeert met een ‘Powerleague of Printing’-campagne jongeren te interesseren voor de grafische industrie. In een tekenfilm ‘met een vleugje South Park-humor’ (te zien én op dvd te bestellen via www.powerleagueofprinting.com) speelt een op SpongeBob SquarePants lijkende vliegende drukpers de hoofdrol. Hij weet drie verveelde scholieren te overtuigen van al het moois dat drukwerk te bieden heeft. De campagne is mede mogelijk gemaakt door FujiFilm, Kodak, Heidelberg en MAN Roland.

 

Vijf medewerkers van de huisdrukkerij van het politiekorps Manchester zijn gestraft voor hun 'buitenechtelijke' werkzaamheden. In de drukkerij van de baas en tijdens werktijd produceerden ze drukwerk in opdracht van twee drukwerkmakelaars. De grafici liepen tegen de lamp doordat de kwaliteit en de leverbetrouwbaarheid van het eigen politiedrukwerk hard achteruit liep. De kwaliteit van het commerciële drukwerk dat de vijf voor ondermeer British Airways en voetbalclub Everton vervaardigden, was echter boven elke vorm van twijfel verheven. Uitgebreid politieonderzoek bracht aan het licht dat de geleden geldelijke schade niet al te hoog was. Toch nam justitie het misbruik van gemeenschapsgelden hoog op. Een rechter veroordeelde de overspelige drukkers daarom tot voorlopige celstraffen, geldboetes en taakstraffen.

 

Een Britse rechtbank heeft negen mensen veroordeeld voor valsmunterij. Onder de veroordeelden bevonden zich een vader, diens dochter en zijn kleindochter. Opa mag vijf jaar brommen, terwijl de dames er ieder met vier jaar vanaf komen.

De bende vervalste biljetten van twintig pond. De Engelse Bank achterhaalde duizenden biljetten met een totale waarde van bijna twintig miljoen euro. Maar de bank vreest dat er nog steeds honderdduizenden valse biljetten in omloop zijn

De vervalsingen zijn van bijzonder hoge kwaliteit. De valsmunters drukten biljetten, brachten daarop met foliedruk een hologram aan en gebruikten een laserprinter om vervolgens beeld op het hologram aan te brengen.

 

Enkele jaren terug waarschuwde de overheid met de campagne 'Cocaïne de witte sloper' voor de gevaren van harddrugs. Dat de drug inderdaad meer kapot maakt dan je lief is, bleek in Duitsland. Daar verkruimelden meer dan duizend eurobiljetten door een onbekend zuur. Onderzoekers sloten al snel het gebruikte drukproces als oorzaak uit. De politie kwam met een mogelijke oorzaak voor de desintegrerende biljetten. Deze waren volgens de dienders mogelijk in contact gekomen met de synthetische harddrug Crystal Speed. Als de drug met sulfaat is versneden, kan dat voor problemen zorgen. Vermengd met zweet wordt sulfaat namelijk een bijtend zuur. En dat kan in de papieren lopen.

 

 

Een topmanager van een Duitse persenfabrikant uit Augsburg is kort na Ifra in Amsterdam ernstig in de problemen gekomen: in een dronken bui dwong hij zijn vliegtuig te landen op het ’s avonds gesloten vliegveld van Augsburg.

De in de Duitse pers als Arnold E. (55) omschreven manager vloog met 26 collega’s terug van Amsterdam naar Augsburg met een gecharterd vliegtuigje, maar wegens een technisch mankement liep de vlucht enkele uren vertraging op. Toen het vliegtuig alsnog van Schiphol vertrok, had de manager inmiddels een promillage van 1,8 in zijn bloed. Na de mededeling over het gesloten vliegveld stormde hij de cockpit in en dwong de piloten alsnog te landen. In Augsburg werd het vliegtuig door de gealarmeerde politie opgewacht. De dronkeMAN kan voor vijf tot vijftien jaar de bak in draaien.

 

Een Amerikaanse drukker heeft schuld bekend in een rechtzaak over beurshandel met voorkennis. De drukker lekte informatie uit de column Inside Wall Street van het financiële weekblad Business Week. De 25-jarige Nickolaus Shuster vertelde in oktober 2004 door twee mannen te zijn ingehuurd om een baan te zoeken bij de drukkerij van het weekblad in Wisconsin. Hij kreeg 500 tot 1.000 dollar per keer. Volgens de aanklagers in de rechtzaak heeft de bende dankzij de tips minstens 340.000 dollar verdiend. De zaak is volgens de New York Times onderdeel van een veel grotere fraudezaak, die om ruim 6,7 miljoen dollar aan illegale handel draait.

 

 

Begin november ging in Duitsland de film Offset in premiere. De rolprent van regisseur Didi Danquart (natuurlijk ook bekend van films als Pannwitzblick, Wundbrand, en Viehjud Levi) werd direct al genomineerd voor de ‘Filmkunstpreis’ van het Festival van de Duitse Film in Luwigshaven.

Offset, met in de hoofdrollen Alexandra Maria Lara en haar vader Valentin Platareanu (die in de film ook haar vader speelt), gaat over een liefdesgeschiedenis tussen Druck-Ingenieur Stefan (28), zijn Roemeense verloofde Brindusa (26) en drukkerijchef Iorga (44). Stefan staat op het punt terug te keren naar Duitsland nadat hij in Boekarest bij Drukkerij Noirprint een nieuwe pers heeft geïnstalleerd. Hij wil met Brindusa trouwen, maar Iorga blijkt ooit een verhouding met Brindusa te hebben gehad en om het pril geluk te dwarsbomen, probeert hij de drukkwaliteit van Stefan’s pers te saboteren, juist als een Franse investeringsmaatschappij de waarde van Drukkerij Noirprint komt bepalen.

Wie niet kan wachten op de Nederlandse première, kan terecht op www.offset-derfilm.de voor een voorproefje van Offset.

 

Het opleiden van goede vakkrachten begint in Japan al vroeg. In Tokio is een banenpretpark geopend, waar kinderen zeventig banen kunnen uitproberen, compleet met uniform en gereedschap. Misschien ook een idee om het tekort aan geschoold grafisch personeel in Nederland eens bij de basis aan te pakken. ‘Voorzichtig bij de snijmachine jongens, dat is gevaarlijk.’

 

 

Een paar weken geleden sprak Het Parool met de bewindvoerders die proberen orde te scheppen in de chaos die de weggestuurde top van de Taxi Centrale Amsterdam (TCA) achterliet. In het stuk viel een opmerkelijk citaat te lezen: ‘..., vervolgens vielen her en der lijken uit de kast. Küh (een van de bewindvoerders; red.): “De huisdrukker kwam met een achterstallige betaling van 30.000 euro op de proppen en wist vervolgens te melden dat hij eigenlijk nog 230.000 euro moest krijgen, maar dat de heren hem altijd zo slecht betaalden dat hij dat bedrag nog maar niet had gefactureerd. Dat is een bizarre gang van zaken. Ik heb gezegd dat we zeker nog een deel zullen betalen, maar niet alles. Wat is dit voor bedrijf, denk je dan.”’

 

Een Belgische drukkerij heeft een kostbare blunder gemaakt. Het bedrijf had loten gemaakt voor een actie van een aantal winkeliers in Maaseik. Door een foutje was één lot tachtig keer gedrukt. En jawel hoor, de hoofdprijs – een reischeque van 250 euro – viel precies op dit ene lot. ‘Plots kregen we tientallen gelukkige hoofdwinnaars over de vloer’, aldus wethouder Janssen. Een oplossing was snel gevonden: alle winnaars mochten op reis en de rekening gaat naar de drukkerij, ruim 16.000 euro.

 

Na de arrestatie van de terreurverdachten die vliegtuigen met vloeistofbommen wilden opblazen, liep het Britse luchtverkeer helemaal vast. Gestrande reizigers brachten noodgedwongen vele uren door op de Engelse vliegvelden. Om gestrande reizigers van informatie op het gebied van veiligheid en hun reis te voorzien, vervaardigde drukkerij AccesPlus meer dan vijfhonderdduizend posters en leaflets. De drukker had daarvoor slechts een etmaal de tijd. In de daarop volgende dagen vervaardigde het nog eens zo'n achthonderdduizend documenten voor de Britse vliegvelden. In 2004 verwierf de drukker een drukwerkcontract ter waarde van € 13,75 miljoen met de gezamenlijke Britse vliegvelden.

 

Het koken van een eitje is al niet echt lastig, maar de grafische industrie maakt het nog een stuk eenvoudiger. Britten ontwikkelden een methode om onzichtbare temperatuurgevoelige opdruk op een ei aan te brengen. De opdruk geeft, naarmate het ei langer kookt, aan of het zacht, halfzacht of hard gekookt is. Met dit grafische hulpmiddel moeten zelfs halfgare koks een perfect ei kunnen maken.

 

Ruimtegebrek dwingt de groothandel in verpakkingsmateriaal Van Houttum Beheer in Bolsward tot creatieve oplossingen. In afwachting van de nieuwe huisvesting woekeren de Friezen met hun vierkante meters. Daardoor transformeerde de directiekamer in een papieropslag en is de kantine ook in gebruik als printafdeling. Sinds 1988 groeide het bedrijf uit van twaalf naar dertig medewerkers die een omzet genereren van € 4,5 miljoen. Om al het werk af te handelen, hebben de Noordelingen nog eens een extra tien man nodig. Dat maakt een spoedige verhuizing helemaal noodzakelijk.

 

 ‘Als afstudeerwerk voor de kunstacademie maakte ik, naast een serie schilderijen en een serie zeefdrukken, ook wat ruimtelijke werken. Een daarvan, het houten monument voor vier letters, werd meteen voor een grote tentoonstelling in het Centraal Museum van Utrecht gevraagd. Daar heeft het ruim een jaar gestaan als onderdeel van de tentoonstelling Vormen van Schrift, samengesteld door Paul Mijksenaar, die meteen op mijn eindexamenexpositie op me afstapte met de vraag of hij het kon exposeren. Het stond daar op een sokkel, waardoor het beeld zelf op ooghoogte te zien was. Op de sokkel waren vijf koperen plaatjes geschroefd met de verschillende titels. Op de kop zat het plaatje met de overkoepelende titel "Monument voor vier letters", en aan de zijkanten zaten plaatjes met de volgende titels: "gevallen p", "slapende b", "rustende d" en "liggende q". Na de tentoonstelling in Utrecht heeft het beeld nog in verschillende Drentse bibliotheken gestaan, en sindsdien staat het op een zoldertje te verstoffen. De kenners weten dat de letters waar het hier om gaat er in werkelijkheid niet identiek uitzien. De stokken van de b en de d zijn langer dan de stokken van de p en de q. Ik heb voor het liggende beeld dus een gemiddelde lengte genomen.’

 

 

Het succesvolle dieetboek van Sonja Bakker kon aanvankelijk opweinig enthousiasme rekenen. In HP De Tijd vertelde Bakker deze zomer over ‘uitgeven in eigen beheer’.

‘Twee [uitgeverijen] reageerden niet eens, eentje zei dat hij het nog moest lezen. En de laatste zuchtte: “Alweer een dieetboek”.’ Via internet vond ze een betaalbare drukkerij in Tsjechië. Ze moest wel alles vooraf betalen. Haar vader zei nog: ‘Son, wat doe je. Zo’n Oostblokland. Misschien is het wel de Tsjechische maffia.’ Maar deze week komt er een nieuwe lading van 40.000 boeken deze kant op, waarvan trouwens alweer een groot gedeelte is verkocht. De boeken worden opgeslagen in de bollenschuur van haar vader; wekelijks brengt hij een lading naar het Centraal Boekhuis. In september dit jaar gaat ze met man Koen naar de Frankfurter Buchmesse, waar ze een eigen stand hebben gehuurd.

 

‘Eindeloze boeken in dierbare vriendschap’, schreef Irma Boom bij het overlijden van Paul Fentener van Vlissingen, eind vorige maand. ‘Behalve zakenman en miljardair’, zoals Hub Hubben in De Volkskrant hem omschreef, was hij ‘bovenal bedenker, stimulator en uitgever van opvallende en kostbare boeken’. Het bekendste en vaak bekroonde werk is ongetwijfeld het 2.136 pagina’s tellende jubileumboek voor Van Vlissingen’s SHV-concern. Ontwerpster Boom werkte vijf jaar lang aan het boek dat in 1996 verscheen: 11 centimeter dik en drieëneenhalve kilo zwaar.  Zonder paginacijfers, zonder inhoudsopgave.

 

Naar nu blijkt, heeft Nederland vorige week wel degelijk een Gouden Sappi Award gewonnen. In de categorie Boeken werd de eerste prijs voor het boek Schreeuwen van Govert de Roos weliswaar opgehaald door de Belgische drukkerij Emico, maar het Harderwijkse Flevodruk is net zo goed winnaar, vertelt directeur Steven Hond: ‘De belangrijkste reden voor de prijs is dat de zwart/wit-foto's in tritone zijn gedrukt. Bijzonder aan deze nominatie en de productie van het boek is dat tijdens het productieproces bij Flevodruk een nieuwe pers werd geïnstalleerd, waardoor het boek in samenwerking met een Belgische collega is gedrukt. Het is vooral leuk dat door samenwerking van twee drukkers op technisch gebied een voorbeeld van samenwerken wordt neergezet, waarbij de krachten gebundeld zijn. Daar Flevodruk jaren achtereen goud heeft gewonnen en het boek van de persen van Emico komt, is de prijs uitgereikt aan de directeur van drukkerij Emico.’ Waarvan akte.

 

De tijd dat in ieder gezin een Bijbel in de boekenkast stond, lijkt definitief voorbij, nu ook De Bijbel voortaan gewoon op internet is te lezen. Met een beetje goede wil lukt dat ook nog, want het gaat namelijk om de gedigitaliseerde versie van het oudste gedrukte Nederlandse boek: De Delftse Bijbel uit 1477. Van de 250 exemplaren zijn er nu nog zo’n vijftig over, waarvan M&R micro-imaging het exemplaar van het Nederlands Bijbel Genootschap digitaliseert.

Hoe bijzonder ook, het valt te betwijfelen of voor deze nieuwe ‘uitgave’ evenveel belangstelling is onder de gewone man als destijds. De Delftse Bijbel was namelijk de eerste in het Nederlands. Later dit jaar weer te lezen op www.bijbelgenootschap.nl.

 

De Franse La Martinière Group klaagt Google aan wegens piraterij. De internetonderneming schendt volgens de uitgeversgroep auteursrechten door boeken te scannen en op zijn website te plaatsen. De uitgever daagt Google France en het Amerikaanse moederbedrijf daarom voor de rechter. Daarbij schuwt het niet om het bedrijf achter de succesvolle zoekmachine te betichten van het vervaardigen van vervalsingen. Google scant en archiveert sinds vorig jaar miljoenen boeken uit belangrijke bibliotheken. In principe ontkomt geen boek aan die behandeling, tenzij een uitgever er uitdrukkelijk bezwaar tegen maakt. Dat schoot ook de Franse vakorganisatie SNE in het verkeerde keelgat. De brancheorganisatie die vierhonderd uitgevers vertegenwoordigt, dreigde al eerder met juridische stappen.

 

CNV Dienstenbond vervangt papier door bits en bytes. De vakbondsorganisatie biedt leden een digitaal lidmaatschap aan. Bij deze goedkope digitale variant verloopt de communicatie tussen leden en bond bijna geheel digitaal. Dit heeft zijn weerslag op de contributie. Afhankelijk van leeftijd en arbeidsuren bedraagt die een, vijf of 7,50 euro. Ondanks het gereduceerde tarief is het wel een volwaardig lidmaatschap. Op een belangrijk punt na: digileden kunnen geen gebruik maken van individuele rechtshulp.

 

 

 

Het Amsterdamse ontwerpbureau Eat maakte voor woningbouwcorporatie Parteon een nieuwe huisstijl. In iM #3/06 vertelde Peter van Deursen (Eat) dat het kleurenhoofdstuk van de manual ‘heel simpel’ wordt: ‘Zo hebben we geen pms-waarden voor het groen, omdat we toch alle kleuren groen gebruiken. Wanneer het fullcolour wordt gedrukt, kun je het hele huisstijlpalet gewoon laten meelopen. Maar veel drukkers worden daar zenuwachtig van. Die willen pms’en zien, want het gaat om een hele berg papier. Dus vragen ze of wij aan de pers willen komen kijken. Maar als wij antwoorden met “Ach joh, als het nou maar groen is”, zijn ze in het begin wat verbaasd. Maar het bespaart eigenlijk een hoop gedoe. Het maakt niet uit of het er bij de ene drukker net even anders uitziet dan bij de andere.’

 

De ontwikkelingen in Irak mogen misschien achterblijven bij de verwachtingen, de Amerikaanse krant USA Today noteerde onlangs een lichtpuntje: de grafische industrie in Bagdad bloeit!

Een splinternieuwe Duitse pers laat bij al-Sham’s drukkerij ‘het geluid van de herwonnen onafhankelijk weerklinken’. Sinds de invasie groeide het aantal drukkerijen van 350 naar zo’n 800. Onder Saddams bewind verschenen negen staatskranten en vier tijdschriften in Irak, nu telt het Pentagon al 294 onafhankelijke kranten en magazines. ‘We kunnen nu drukken wat we willen’, zegt drukker Ameer Marouki. Collega Bahnam Saad is ook blij met de nieuwe situatie: ‘Verkiezingen zijn goed voor de business. Vooral politieke affiches zijn lucratief. Politici willen onze hoofden en harten veroveren, wij willen hun geld.’ Toch valt het soms niet mee de drukkerij draaiende te houden: stroomuitval en een tekort aan gas en olie verstoren de productie, en het is onveilig in Bagdad. ‘Onder Saddam sloten we de drukkerij om 1 uur ‘s nachts, nu gaan we al om 2 uur ‘s middag dicht.’ En de booming business heeft een tekort aan technici tot gevolg: ‘We betalen ze meer dan ooit, en soms moeten we ze smeken om langs te komen en naar de machines te kijken.’

 

Terwijl half opdrachtgevend Nederland net begint te wennen aan het personaliseren van drukwerk zijn de digitale goeroes alweer een stap verder. KPN biedt op zijn internettelevisiedienst Mine namelijk de mogelijkheid van specifiek op de ontvanger gerichte reclame aan. In de voorwaarden staat dat KPN zich het recht voorbehoudt om het kijkgedrag van de klanten te gebruiken voor het ‘personaliseren van reclame-uitingen’. En nu maar hopen dat je vrouw ’s middags niet te veel lifestyle- en cooking-programma’s heeft gekeken. Wordt Nederland-Argentinië ineens onderbroken voor Alldays en Ariël.

 

Een appel lijkt op het eerste gezicht geen ideaal substraat. Dat moet in de uitleg letterlijk tot moes leiden. Toch kun je op gepersonaliseerde appels bestellen.

Het bedrijf jaagt het fruit niet door een pers maar graveert er een afbeelding in. Dit gebeurt met lichtstralen, waarbij de temperatuur, de maat van de appels en de omgevingstemperatuur tot in de kleinste details moeten kloppen. Het is de kunst om de appel op de juiste manier te behandelen, zodat de houdbaarheid behouden blijft.

Het bedrijf testte tientallen appelrassen op kleur, smaak, houdbaarheid en schil eigenschappen. De kleur bepaalt grotendeels het effect van de gravering. Een rode appel behoeft geen extra kleuring bij het productieproces. Bij gele en groene appels is dat wel het geval. Vandaar dat klanten elke kleur kunnen uitzoeken, zolang het maar rood is. Het gekozen 'substraat' luistert naar de naam RedPrince.

De vruchten worden thuisbezorgd in twee stevige foliezakken, waartussen lucht wordt geblazen. Zo ontstaat een strak opgeblazen kussen voor een veilig transport. Klanten kunnen kiezen uit standaard afbeeldingen of voor een eigen ontwerp. Aan dat laatste hangt wel direct een extra prijskaartje van vijftig euro.

www.stuureenappel.nl

 

Speciaal voor de afgelopen Olympische Winterspelen in Turijn liet het Frans olympisch comité vooraf een poster drukken met daarop alle kopstukken. Helaas voor 'Les Bleus' faalden de afgebeelde potentiële medaillekandidaten stuk voor stuk. Frankrijk won nog wel een aantal plakken, maar die kwamen allemaal op het conto van outsiders. En daarvan was er niet een afgebeeld op de poster. Of er een verband ligt tussen de sportieve prestaties en een plekje op de affiche is onduidelijk. De Franse minister voor sport Jean-Francois Lamour voorspelde dat het vinden van sporters die op de poster van Peking 2008 willen staan geen geringe opgave zal zijn. Misschien kunnen ze in Frankrijk eens denken aan POD?

 

Copiers en printers vormen een bron van verspreiding van bedrijfsgevoelige informatie.

Vergeet virussen, hackers en andere technologische gevaren. Papier vormt volgens een onderzoek van Lexmark een van de grootste bedreigingen voor gevoelige bedrijfsinformatie. Vooral de printer laat zich lastig beveiligen. De helft van alle documenten die op printers achterblijven, bevat gevoelige of vertrouwelijke informatie over het bedrijf of specifieke medewerkers. Een op de tien werknemers schroomt niet om door documenten van collega’s te bladeren. Een kwart van de werknemers laat vertrouwelijke documenten open en bloot op het bureau liggen. Documenten die gevoelige informatie bevatten, verdwijnen bovendien vaker in de papierbak dan in de versnipperaar.

In heel veel organisaties wordt ondanks de risico’s te weinig aandacht gegeven aan de beveiliging van papier, vindt Lexmark. 'Wanneer er geen maatregelen worden genomen, kunnen papier-hackers op veel plekken eenvoudig hun gang gaan.' De printfabrikant heeft daarom apparatuur in het assortiment die alleen print na invoering van een pincode.

 

Op de voorpagina van de zondagse editie van The Japan Times (‘All the news without fear or favor’) verscheen op 12 februari 2006 een curieus kadertje linksonderin. Onder het kopje ‘Notice’ stond de volgende mededeling: ‘Vandaag is een vakantiedag voor kranten, wat betekent dat er geen krant verschijnt op maandag. Deze vrije dag voor de pers is bedoeld om ook het bezorgpersoneel vrije tijd te gunnen.’

Ook in de Japanse editie van de International Herald Tribune ontbraken die maandag de gebruikelijk door de Asahi Shimbun (‘Japan’s Leading National Paper’) verzorgde pagina’s. De IHT verscheen uiteraard wel. Lezers hebben nooit vakantie.

 

De grafische industrie maakt volop producten die de meeste grafici persoonlijk worst zullen zijn. In ons mannenbolwerk kan een grafisch hoogstandje als de plastuit op weinig mededogen en afzet rekenen. De fabrikant had desondanks weinig te klagen over de grafische industrie: aan het product mankeerde nooit wat. Helaas ging dat niet op voor de eigen financiën, het Amsterdamse bedrijf ging onlangs namelijk failliet wegens gebrek aan liquide middelen. Het unieke product dreigde te verdwijnen en daarmee ook het druk-, stans- en inpakwerk voor de grafische industrie. Gelukkig is de doorstart in de plastuitbranche net zo gewoon als in de grafische industrie. Het bedrijf startte onlangs namelijk door en dat bezorgt de drukpers weer wat werk. De een zijn hoge nood is de ander zijn brood.

 

‘Ze hebben vooroordelen tegen printen. Drukkers zijn vakidioten met veel liefde voor hun werk. Ze willen het mooiste eruit halen. Ze blijven draaien aan de schroefjes van de pers, voor verbeteringen die een normaal mens niet ziet. Wij kijken liever naar de kwaliteit van ons werk met de ogen van de opdrachtgever. De meeste klanten hebben liever een dag kortere levertijd dan een met het blote oog niet waarneembare grafische verbetering.’

Henk Wijmans, directeur Ted Gigaprint in de Bijlage Grafimedia van MarketingTribune.

 

De zoektocht naar aandacht van voorbijgangers gaat onverdroten voort. Viacom Outdoor verzorgt buitenreclame en introduceerde vorig jaar de interactieve abri, de geurabri en de stationsspread met LCD-schermen. Een nieuwe opvallende variant is de Lightning Poster. Opvallende lichteffecten ondersteunen campagnes op flitsende wijze.

 

Drukkerijen verlaten steeds vaker het traditionele pad van drukken en richten zich ook op nieuwe diensten. De DomeinBon vormt de link tussen de nieuwe digitale en de traditionele tastbare wereld. Voor € 14.95 kunnen mensen met deze cadeaubon een internet domeinnaam cadeau krijgen. Een eigen domeinnaam biedt het voordeel van gemakkelijk te onthouden emailadressen. Een domeinnaam naar keuze is gratis registreren en een jaar lang actief te gebruiken. Alle informatie is terug te lezen op: wwwdomeinbon.nl.